manusia tabah

tadi saye dipanggil tok aja clas ganti..math ye adek2..hahhahaha..form 5 gitu..tp student ade 5org je..almaklumlah..dh tnggu 45mnt derang blk ah..tp bukan salah saye pon..org tuh call kol 8..pastu nk suh dtg ngaja kol 830..mane sempat..nk mandi lg..pape jelah..yg pnting saye slamt smp n slmat ngaja dh pon..
sebelom saye g ngaja tu..saye dpt satu brite yg pade sye sgt meneyedeykan..berkait ngn family saye..family saye punye future..saye dh lame xnanges sbb family..slalau mesti nangis sbb prince saye..tp kali ni sye sgt sedey...sbb saye tgk mak bapak saye sedey..sebagai d only child,saye mmg gembeng sbenarnye..tp saye xpenah nangis depan org..even depan mak bapak saye..slalu saye nangis srang2 or dgn prince saye je..tp mase saye br blk keje , b4 g ngaja tuh..mak bapak saye ngah dok bebual pasal bnede tuh..time tuh saye rase kesian serte sedey teramat sgt...saye xdpt cntrol..tp saye xnangis depan mak bapak saye..saye nangis dlam bilik air mase mandi..sbb saye xnk mak bapak saye lg sedey tgk saye..dh lah derang tgh camtu kan..pastu sye tros tukar baju then tros g ngaja..disebabkan dh lbt, sy xde ah terpk sgt pasal bnde tuh..and bile smp dlm clas,, tros saye lope problem saye tuh..bile saye lihat student2 5 org tu eager n really bersungguh2 nk blaja,,saye tros smabgat nk aja mereke..lope tros kesedehan saye..lope tros pasal mak bapak sye..yg sye tau saye nk aja mereke yg nk blaja tuh..dan saye puas..walopon sejm lebey je saye ngaja mereke,,hati saye terhibur..dgn hanye kesungguhan mereke saje..
balik dr ngaja,, dalam kete, ndw back home,,saye teringt lg pasal bnde tuh..which tros melehkan airmate saye..saye xtau ah nape..tp saye mmg ade sindrom kalo dh nangis spnjang malam xley benti...dlm kete sye asek dok nangis smp drive tah mcm hape..tpt pertame saye tuju, mestilah bengkel prince saye..die tpt saye curahkan persaan..dan saye bersyukur sbb die paham masalh saye..smp umah , mak saye dh tido..bpak saye tgh sapu ubat kat kaki die,,saye tgk muke bapak saye..saye xley handle ah..nk nangis lg..masok bilik air lg..mandi lagi..hopefully air sejok tu dpat hlangkan kesan nangis saye tuh..pastu saye dok kat dapo..mkn n borak ngn bapak. saye..time tu Tuhan je ah yg tau cmane saye tahan airmate dr tumaph bile bapak saye slowtalk bende tuh ngn saye..die ckp..die kecewe,,die mara..tp nk buat cmane bnde dh lepas..dan saye hanye menjadi pendengar..dan memberi sikit2 kate perangsang sbb di kale2 tgh tahan nangis, bkn sng nk kluarkan sore without tertumpah airmate,,saye ckp kat bapak saye,,xpelah..bnde dh nk jdk..kite nk buat camne kan..saye hrap ape yg saye ckpkan kat bapak saye td dapat sejukkan hati bapak saye..dpt hilangkan rase ralat die..dpt releasekan tensi die..
dan after bapak saye tido..saye menangis sepuas puasnye di blk.,,meredekn jiwe saye yg kacau ni..knape bnde2 cam ni jdk kat saye..kat family saye,,dh lah saye xde adek bradek..kawan2 sume dh buat hal sndiri..mungkin Tuhan nk uji saye,,saye harap saye tabah...saye harap family saye tabah..dan saye harap saye dan family saye same2 tabah tok face bnde ni..smoge future memihak kepade saye dan family saye..Amin...